Spacerkiem po ogrodzie w Lipnie

Mogę z pełną odpowiedzialnością powiedzieć, że połowę życia spędziłam na Opolszczyźnie, ale też powinnam bić sie w pierś i przyznać, że jest tutaj bardzo wiele miejsc, do których jeszcze nie udało mi się dotrzeć, mimo że są blisko Opola i warte zobaczenia.
Właśnie takim zupełnie przypadkowym odkryciem był ogród dendrologiczny w Lipnie koło Niemodlina.

Podczas przeglądania książki .... trafiłam na piękne zdjęcia, które wzbudziły mój zachwyt i poniekąd zainspirowały do wyjazdu.

W niedzielne popołudnie wkroczyliśmy na teren parku
Już pierwsze wrażenie niesamowite - wszechogarniająca cisza... Jacyś ludzie już spacerowali, ale nie przeszkadzało to w niczym, ponieważ ogród jest tak gęsty, że nie trzeba nikogo ,,podglądać" ani oglądać.

 Park dendrologiczny w Lipnie to najstarsze arboretum w Polsce. Założony został około 1783 roku przez Jana 

Nepomucena Karola Praschma, właściciela dóbr 

Niemodlińskich. . Na terenie ogrodu rośnie wiele gatunków drzew ze strefy umiarkowanej Ameryki Północnej, Azji, 

Europy Południowej, sprzyjają temu panujące tu warunki 

klimatyczne i gruntowe.

 Jest to obszar, który we wczesnym średniowieczu zajmowała 

Przesieka Śląska, puszcza oddzielająca Śląsk Dolny od 

Górnego, gdzie w XVIII wieku urządzono krajobrazowy park 

angielski.

Do najcenniejszych drzew zachowanych na obszarze Zespołu Przyrodniczo-Krajobrazowego Lipno należą: azalia gandawska, berberys koreański, choina kanadyjska, azalia 

japońska, choina karolińska, daglezja zielona, grujecznik 

japoński, jodła jednobarwna, jodła kaukaska, mahonia 

pospolita, pigwowiec japoński, świerk wschodni, strączyn 

żółty, wiciokrzew pomorski, tulipanowiec amerykański, 

żywotnik olbrzymi i wiele innych.

Mnóstwo pięknych, pachnących krzewów, drzew.
Ścieżki czyste, zadbane, nie ma śmieci. Można spacerować, zachwycać się pięknem otaczającej przyrody, w razie potrzeby przysiąść na którejś z licznych ławek, wsłuchać się już nie tylko w ciszę, ale też w piękne trele ptaszków ukrytych w gąszczu.