Gorzki smak czekolady

              Jakiś czas temu przypadkowo trafiłam na informacje o projekcie ,,Wiedza prowadzi do zmian". Aby dowiedzieć się więcej, zamówiłam bezpłatny egzemplarz książki ,,Gorzka czekolada". (Możecie zamówić tutaj: https://docs.google.com/spreadsheet/viewform?fromEmail=true&formkey=dFhPNWJpQ0c4dEQ2bnc2c2I0ckFYM3c6MQ )

Otrzymałam pozycję ,,Gorzka czekolada. Społeczne aspekty uprawy kakao w Wybrzeżu kości Słoniowej" autorstwa błażeja popławskiego i Katarzyny Szeniawskiej, która zawierała dawę naprawdę gorzkich informacji.
            Książka została wydana przez PAH właśnie w ramach wspomnianego wcześniej projektu „Wiedza prowadzi do zmian! Silna współpraca pomiędzy organizacjami pozarządowymi i środowiskiem akademickim w promocji zagadnień rozwojowych wśród polityków i społeczeństwa | Knowledge Makes Change (KMC)! Strong co-operation between NGOs and academics in promoting development among politicians and public”. Przy realizacji projektu Polska Akcja Humanitarna korzysta ze wsparcia Unii Europejskiej.   
    Za treść publikacji odpowiedzialna jest wyłącznie Polska Akcja Humanitarna i jej partnerzy, w żadnym wypadku treść ta nie może być postrzegana jako odzwierciedlenie stanowiska Unii Europejskiej.
Tyle zastrzeżeń na wstępie.
A co znajdziemy w środku?
            Na pewno nie jest to lektura ,,lekka, łatwa i przyjemna", bo w zasadzie jest to bardzo szeroko rozwinięty raport, a nie książka ,,do poduszki".
         Jej celem jest ukazanie gospodarczych, politycznych i ekologicznych współzależności między krajami Afryki i Europy oraz roli, jaką w tych powiązaniach odgrywają indywidualna konsumpcja i polityka handlowa Unii Europejskiej. Autorzy uwidocznili społeczno-ekonomiczne skutki tych procesów dla krajó Afryki Subsaharyjskiej na przykładzie produkcji kakao w Wybrzeżu kości Sloniowej.
        Można tutaj zapoznać się z historią Wybrzeża Kości Słoniowej, poznać koleje losu tego mało znanego nam państwa, które chyba większości kojarzy się z ,,końcem świata" i ,,krajem upadłym" - nic bardziej mylnego!!! Czytając odkryjemy, że państwo ma bardzo ciekawą, ale nielekka przeszlość i chyba czeka je równie trudna przyszłość...
        Dowiemy się o historii kakao i czekolady - boskiego napoju. Legenda indiańska głosi, że Quetzalcoatl, prekolumbijskie bóstwo przedstawiane w postaci węża z piórami na głowie, nauczył swoich wyznawców uprawy kakao - źródła siły i bogactwa - oraz przygotowania z jego owoców boskiego napoju. Prześledzimy drogę kakao i czekolady z Ameryki do Europy, a nawet do Polski, gdzie w XVIII wieku jej cena była wyższa o ponad połowę od ceny herbaty i 265 % wyższa od ceny kawy!!! Dotrzemy wraz z autorami do współczesności i poznamy mniej słodkie aspekty czekoladowego przemysłu....
            Książka jest bogato ilustrowana robionymi przez autorów publikacji czarno-białymi zdjęciami (aktualnymi, w większości z lat 2011-2012). Zawiera także mnóstwo tabelek, danych statystycznych, które pozwolą nam dokładniej prześledzić problem...
            Cóż... Przejrzeć warto, przesśledzić nawet trzeba, ale czy po zapoznaniu się ze wszystkim faktami czekolada będzie Wam jeszcze smakowała?
           Nie gwarantuję...
 Wprost przeciwnie. Każda tabliczka będzie przypominała o tym, jaką drogę przebyła, zanim się znalazła w naszych rękach...
              

Kwiaty dla Pań od dziewczynek :)

Przeglądałam zdjęcia i znalazłam kilka zdjęć z kwiatami :)

Okazja jest, więc jeszcze raz wszystkiego najlepszego :)

A przy okazji... jak te nasze dzieci rosną :)

Marcysia - 2007 rok

Lenka i Marcysia -  2012

 

Dziewczynki - Walentynki 2013 rok

,,Trafny wybór" czy totalna pomyłka?

Recenzję pisałam dla wydawnictwa Znak

J. K. Rowling ,,Trafny wybór”

            Kilka lat temu z zapartym tchem śledziłam losy Harry’ego Pottera i z dziecięcą wprost niecierpliwością czekałam na kolejne tomy przygód młodego czarodzieja. W pewnym momencie pomyślałam, że wspaniale by było, gdyby pani Rowling napisała coś dla dorosłego czytelnika.

I doczekałam się.

                                         

              Na rynku wydawniczym pojawiła się  (poprzedzona dosyć mocną – jak na książkę – kampania reklamową) powieść ,,Trafny wybór” autorstwa J. K. Rowling.

Zachęcona przede wszystkim nazwiskiem autorki, ale także notką na okładce, która przekonuje, że czeka nas ,,pełna czarnego humoru, błyskotliwa i prowokująca wielka powieść o małym miasteczku” sięgnęłam po jeden z pierwszych polskich egzemplarzy i zatopiłam się w lekturze… Albo raczej chciałam się zatopić, bo to było tylko pływanie po powierzchni, ale nie uprzedzajmy…

            Powieść rozpoczyna się śmiercią członka Rady Gminy Pagford, która wywołuję lawinę spekulacji, kto go zastąpi,  a jednocześnie jest punktem wyjścia do następnych zdarzeń oraz pojawiania się kolejnych, w pewnym stopniu równorzędnych, ,,postaci dramatu”, których – moim zdaniem – autorka wprowadziła zdecydowanie za dużo.

              Ze strony na stronę zostajemy coraz bardziej wplątani w ciemną historię małej mieściny, poznajemy zarówno przyjaciół zmarłego, jak i jego zdeklarowanych oraz ukrytych przeciwników, ale przede wszystkim tych, którzy ze śmiercią radnego wiążą pewne nadzieje na korzyści płynące z możliwości zajęcia zwolnionego stanowiska, bądź umieszczeniu na nim osoby, która spełniałaby oczekiwania przynajmniej połowy członków rady. Bo należy podkreślić, że w Radzie Gminy Pagford zgody nie ma i nie będzie, gdyż na obrzeżach miasteczka powstało osiedle dla ubogich – Fields. I to właśnie Fields podzieliło nie tylko Radę, ale i mieszkańców miasteczka – część chce jak najszybciej pozbyć się  tego ,,wspomnienia sennego koszmaru”, zabitego deskami i oszpeconego wulgarnymi napisami miejsca, a część chce nie tylko utrzymać Fields w granicach Pagford, ale na dodatek ,,trwonić” pieniądze na ośrodek dla uzależnionych, pomoc dla najbiedniejszych czy wsparcie dla tamtejszych uczniów…

         Konflikt dotyczący osiedla jest tłem dla wszystkich pozostałych wydarzeń, jakie rozgrywają się w różnych częściach miasteczka. Zajrzymy do gabinetu szkolnego psychologa, do lokalnej szkoły, trafimy na cmentarz, złożymy wizytę  w szpitalu, a przede wszystkim odwiedzimy kilka domów rodzinnych…

           I tutaj zatrzymajmy się na chwilę.

Żadna, ale naprawdę żadna z ukazanych w powieści rodzin nie spełnia kryteriów, wg których zaliczylibyśmy ją do tzw. ,,normalnej” czy zwykłej. Pod każdym dachem rozgrywa się jakaś tragedia – począwszy od konfliktów wynikających z niezaspokojonych ambicji i wymagań matki wobec córki, która reaguje samookaleczeniem, poprzez ojca-psychopatę katującego żonę i dzieci, a na rodzinnej tragedii z matką narkomanką w tle kończąc… Opisy obrazów domowych tragedii wywołują dreszcze i ogromne współczucie dla ofiar rodzinnej przemocy.

         Czytając powieść, można odnieść wrażenie, że w całym miasteczku nie ma ani jednej prawdziwej rodziny, nie ma ani cienia optymizmu czy nadziei, tylko wszyscy knują przeciwko sobie, panuje zło i tylko ono jest prawdziwym zwycięzcą.

        Na dodatek, gdy autorka uśmierca jedną z młodziutkich bohaterek – nastolatkę Krystal Weedon – można odnieść wrażenie, że brakło jej pomysłu, jak zakończyć tę może nie skomplikowaną, ale raczej niepotrzebnie zagmatwaną powieść dla dorosłych…

           Cóż, dla mnie ,,Trafny wybór” okazał się raczej ,,Totalną  pomyłką”…
A jeśli sami chcecie sprawdzić - można znaleźć tutaj:
http://selkar.pl/aff/anowi_75/trafny-wybor

Najpiękniejsze miasto Europy...

     Za oknem plucha, deszcz, nawet śladu zimy nie ma... Nastrój też raczej jesienny niż zimowy... Ach, jak teraz byłoby miło przenieść się w miłe klimatyczne miejsce, powłóczyć, odkryć kolejne nieznane zakątki... Najbliżej mamy... Pragę!

Jedno z moich ulubionych, a w zasadzie ukochanych miejsc.
      Ile razy byłam w Pradze? 
Nie wiem, nie potrafię się doliczyć :)...

Most Karola widziany z praskiej wieży Eiffel'a

   A biorąc pod uwagę fakt, że do czeskiej stolicy mamy o rzut beretem, na miejscu kilku znajomych, którzy zawsze z chęcią przenocuję - nie dziwi, że bywamy tam tak często, jak to możliwe...
     Ktoś może zapyta, po co jeździć w to samo miejsce tyle razy?
Odpowiem prosto: żeby naładować akumulatorki, żeby odwiedzić ulubione zakątki, żeby odkryć nowe, nieznane miejsca...
Ale spacerek po Pradze najlepiej zacząć  tradycyjnie - od Mostu Karola z widokiem na Hradczany:

Spacerkiem przez most, na którym można spotkać ,,artystów" wszelkiego rodzaju:

Należy dotknąć pieska (a nuż spełni się nasze najskrytsze marzenie):

Spojrzeć na teatr:

Rzucić okiem na koło młyńskie (ten widok uwielbiam:)

Można trochę odpocząć:

A można też zejść i obejrzeć najsłynniejszy czeski most ,,od dołu":)

                

Ale idziemy dalej.
Wspinamy się po schodach w górę, w stronę Hradczan. Wychodzimy na wprost Pałacu Biskupiego.

Rzut oka na Pragę, na Stare Miasto od strony Hradczan:

Skręcimy w prawo...

Nawet zdezolowany, pożyczony wózek nie zepsuje humoru:)

                     

 ...przechodząc przez dziedziniec zamkowy wyjdziemy wprost na przeciw potężnej Katedry św. Vita.

 Możemy zajrzeć na Złotą Uliczkę, ale możemy też przejść troszkę dalej i wspiąć się na praską Wieżę Eiffel'a...

...z której obejrzymy Pragę z innej strony:

Wędrując uliczkami Pragi, warto spojrzeć pod nogi, nawet studzienki kanalizacyjne mogą być ciekawe:)

          A warto też zawrzeć nowe znajomości:):

Wieczorem, po dniu pełnym wrażeń, odpoczniemy, oglądając przepiękne pokazy grających fontann:

Opolszczyzna - Moszna

    Pierwszy rzut oka i skojarzenia z wytwórnią Disneya...

Strzeliste baszty, mnóstwo okien, bajkowy wygląd...    

    Zgodnie z wolą właściciela Huberta von Thiele-Winclera - najbogatszego człowieka Prus w połowie XIX wieku - pałac w Mosznej ma 365 pomieszczeń oraz 99 wież i wieżyczek.

Z tą zachwycającą budowlą wiąże się kilka zagadek, m.in. historia odkrycia w jej ogrodzie na początku XX wieku fragmentów piwnic. Niektórzy uważają, że to pozostałości dawnej twierdzy templariuszy, łączącej się podziemnymi korytarzami z pałacem w pobliskich Chrzelicach. Odkryto tu również kawałek starego, ceglanego muru i ślady średniowiecznego ogrodzenia, co sugeruje, że faktycznie już dawno istniała tu warownia.

Obecnie w pałacu mieści się Centrum Terapii Nerwic. Dla zwiedzających udostępniono wschodnie, reprezentacyjne skrzydło pałacu.

W pobliżu znajduje się niewielki staw.

Budowlę otacza przepiękny park, który szczególnie polecam na przełomie maja i czerwca, gdy odbywa się tutaj  Święto Kwitnących Azalii. 

Można zachwycać się nie tylko wspaniałymi kwitnącymi krzewami, ale także posłuchać muzyki poważnej.

Jeżeli chcielibyście spędzić weekend w apartamentach książęcych lub po prosu zobaczyć pałac - po szczegóły zajrzyjcie tutaj:

http://moszna-zamek.pl/

        Często zdarza się, że znajomi, którzy oglądają nasze zdjęcia, pytają, gdzie znaleźliśmy ten piękny pałac, a przecież to tak bliziutko... I pewnie dlatego jeździmy tam kilka razy w roku: pooglądać azalie, pobiegać po parku (dziewczynki:)), świetnie bawić się na licznych imprezach, np. Dzień Dziecka:

                                       Przekonajcie się sami:)!

                                 Wybierzcie się do Mosznej:)!